ايام خيار ملكيت حاصل مىشود ) بسيار روشن است كه اگر در اثناء عدّه ، زوج رجوع نموده رجوع او صحيح است و باعث نمىشود كه زنا ، سابق حساب گردد تا موجب نشر حرمت و عدم تحقق زوجيت باشد . زيرا طبق اين مبنا اصلًا زن از زوجيت خارج نشده بود و بنابراين ، زنا همچنان لا حق بر زوجيت است . و البته اثر رجوع مرد بنابراين مبنا اين است كه مانع تأثير طلاق بعد از اتمام عدّه مىشود . يعنى اگر رجوع نبود طلاق موجب زوال علقهء زوجيت بعد از خروج عده مىشد ، رجوع اين اثر را خنثى مىكند . و امّا بنابر مبناى مشهور و من جمله مرحوم سيد كه قائل هستند مطلقه رجعيه حقيقتاً زوجه نيست و زن با طلاق از حبالهء نكاح زوج خارج مىشود و لكن در احكام زوجيت به منزلهء زوجه است . اين علتى كه مرحوم سيد براى عدم نشر حرمت و سابق محسوب نشدن زنا ذكر نموده‌اند صحيح نيست . زيرا درست است كه عرف پس از رجوع ، زوجيت را اعادهء زوجيت سابقه مىبيند نه احداث زوجيت جديد . و لكن اين بر اساس مسامحه‌اى است كه عرف انجام داده است و الّا حق اين است كه طبق اين مبنا ( مبناى مشهور ) زن از زوجيت خارج شده است و بر اساس اينكه اعادهء معدوم محال است پس اين زوجيت عين زوجيت سابقه نيست ، چنانچه اگر كسى معامله‌اى را فسخ نموده و با فسخ معامله دوباره بخواهد ملكيت را ايجاد كند اين ملكيت عين ملكيت سابقه و رجوع همان ملكيت نيست بلكه يك ملكيت جديد است يعنى مشابه همان علقه را دوباره ايجاد كردن است اگر چه عرف مسامحةً آن را عين سابق ببيند . بررسى كلام مرحوم آقاى خويى رحمه الله : قسمت اول كلام مرحوم آقاى خويى كه بر طبق مبناى خودشان مسأله را توجيه نموده‌اند كلامى درست است اما راجع به قسمت دوم و اينكه ايشان فرمودند طبق مبناى مشهور در صورت رجوع زوج ، زنا موجب نشر حرمت مىشود چرا كه عرف - طبق اين مبنا - مسامحةً اين زوجيت را عين زوجيت سابقه مىبيند و الّا حقيقت اين